Onlangs was Cormac Russell in Delfshaven. Elk jaar in oktober komt hij de actieve bewoners inspireren met het ABCD-gedachtegoed. Hoe bouw je gemeenschappen van onderop op? Hoe werk je aan zorgzame buurten? In Schiezicht maak ik met 20 anderen een weldadig warme ‘trainingsmiddag’ mee. Training was wat we verwachtten, maar dat liep anders. Halverwege terwijl we ons afvragen waar de uitleg en het doceren bleef, merkte Cormac op: “This isn’t training, this is revolution”.
Wat is er zo revolutionair aan ABCD? Het zet gewortelde waarden op zijn kop. We begonnen met een kennismakingsronde. Cormac vroeg simpel ieder ombeurten waar zij of hij mee bezig was en welke vragen rond ABCD een rol speelden. Hij luisterde, vatte samen, waardeerde elke inbreng, vroeg door en tilde de onderwerpen kort naar een nieuw niveau. En zo leerden we elkaar kennen en leerden we van elkaar. Zo ervoeren we ook hoe Cormac relationeel-zijn voorliefde, de kern van buurtkracht.
In de uitwisseling met Louise, over haar Weggeefwinkel, ontdekten we dat het op die buurtplek niet draait om spullen of eten, maar om contacten. Echte waarde voeg je toe als het verschil tussen helper en hulpverlener wegvalt. Waar de geur van wederkerigheid en gelijkwaardigheid hangt, vind je gemeenschap. Waar het klassieke adviseren en sturen verkwijnt en het samen praten en ontdekken verschijnt, gebeurt iets revolutionairs.
Wacht even. Dat is precies wat we ervaren in deze kring! Na een half uur kregen we door dat er geen college of speech zou komen. Geen powerpoint en geen preek. Cormac brak met het idee dat specialisten hun kennis droppen bij onwetenden. ‘Je leert hier niets nieuws’ . Dat was trouwens de enige vergissing waar ik hem op kon betrappen.
Samen zien we ook hoe diep het idee is geworteld, dat mensen met problemen een hulpverlener nodig hebben. Sinds we het denken in gemeenschappen ingeruild hebben voor ‘ieder voor zich’ nam de overheid de zorgtaken eerst zelf over en besteedde die later uit aan de markt. Bewoners met problemen ‘verdienden’ hulp en wie dat gaf verdiende daar weer mee. Mensen werden consument en daar hielp geen “zelfredzaamheidsmatrix” aan. Wat bijsturen gaat hier niet werken. De ABCD-revolutie wel. In wederkerigheid, aandacht en liefde delen.
Thuis en in je straat, in je buurtgemeenschap en je baan de rol van redder dan wel zielepiet afleren. Je kunt meer dan je denkt, de ander kan ook meer dan je denkt en samen helemaal. En dan komt de rest vanzelf. Goede revoluties komen van onderop, worden geboren in liefde en leiden tot transities die broodnodig zijn. Wie wil daar nou géén deel van zijn 🙂
Bram Dingemanse
ABCD Driedaagse
In het nieuwe jaar verzorgen Klaske en Johannes een ABCD Driedaagse. Tijdens de drie dagen ga je bouwen aan de gemeenschap met ABCD als rode draad hier doorheen lopend. Je gaat met elkaar in gesprek aan de hand van oefeningen en theorie over hoe we, vanuit de krachten van de wijk, bouwen aan gemeenschappen.